Sommigen zeggen dat er een rechterlijke uitspraak aan ten grondslag ligt, anderen houden het op commercieel beleid van de krant. Hyperlinken naar een artikel in de krant mag. Sterker nog: het wordt aangemoedigd. Het gevolg van de actie van De Persgroep/Cozzmoss/Banning is echter dat menig website en weblog geen hyperlinks meer naar de websites van deze kranten aanbrengen.

De kracht van het WereldWijde Web

Als u op uw website aan een artikel dat elders op het Internet staat refereert, kopieert u het niet, nee, u brengt een hyperlink aan. Dat is de kracht van het Internet. Wereldwijd. (De zwakte is hyperlinks die niet werken. Lees dit.)
Een hyperlink van Uw Website naar website A brengt dus bezoekers naar website A. Lang niet iedere bezoeker zal de hyperlink volgen. Uit onze eigen cijfers blijkt zo’n 10%.

Aanbrengprovisie

Als website A advertenties vertoont, wordt gemiddeld genomen door de adverteerder 0,1 à 0,5 cent per vertoning (view) betaald. Drie advertenties betekent dus 1,5 cent “kassa” voor de eigenaar van website A.
In het normale economische verkeer – de term die ook bepalend is voor de waarde van iets – is het gebruikelijk dat iemand die klanten aanbrengt, daarvoor wordt beloond; een provisie ontvangt.

Betaalde links

Zo gek is dat niet. SEO Marketingbedrijven (search engine optimization) bieden hun diensten aan om ervoor te zorgen dat een website stijgt in de Google-ranking. Of zelfs helemaal bovenaan komt te staan. Een van de middelen die zij inzetten is link building: Als zoveel mogelijk andere websites een (hyper-)link aanbrengen naar een bepaalde site, “vindt” de technologie van Google dat dit een belangrijke website is. Soms gebeurt dit op basis van ruilen/bartering: ik link naar jou, jij linkt naar mij. Maar sites die al veel bezoekers trekken laten zich ervoor betalen om een link naar een ander aan te brengen.

Onjuiste aanname

Hier zeggen we dat àls De Persgroep/Cozzmoss/Banning economische schade claimt – en dat doet ze, alleen met een verkeerd maar voor hen meer batig uitgangspunt – deze gebaseerd moet zijn op het aantal gemiste door-klikken (is: gevolgde hyperlinks). De onjuiste aanname daarbij is dat een Web-surfer, zonder het artikel ‘Dilemma’s voor een nieuwe regering’ op website MergenMetz te hebben gelezen, geheel zelfstandig en op eigen initiatief naar de website van Trouw zou zijn gegaan om daar het stuk ‘Kippen en varkens moeten geduld hebben’ te gaan lezen. Want àls hij of zij dat wel had gedaan, ja, dan heeft MergenMetz door haar publicatie een bezoeker bij Trouw weggehouden.

10 Procent klikt op de hyperlink. Wij denken dat nog géén 1 promille geheel zelfstandig en op eigen initiatief het artikel in Trouw zou hebben opgezocht. Want dat daarvoor moet iemand een specifieke zoekvraag hebben en deze in een zoekmachine (bijvoorbeeld Google) invoeren. En dan moet bovendien het artikel in Trouw vrij hoog scoren c.q. door Google hoog worden gewaardeerd. Het is onjuist te veronderstellen dat de economische schade gelijk is aan het aantal gemiste gevolgde hyperlinks. De werkelijke schade is veel minder, maar niet meetbaar.

Geen economische schade

In het verlengde daarvan kan men betogen dat er eigenlijk helemaal geen sprake is van economische schade. Want als MergenMetz of welke andere website dan ook noch hyperlinks aanbrengt noch de pdf’s van de artikelen in haar eigen content management systeem opneemt, doch slechts volstaat met één of meer citaten uit het artikel in Trouw, dan mist Trouw geen websitebezoekers. De zeer geïnteresseerde lezer moet dan maar zelf de moeite nemen om naar de Trouw-website te gaan en daar het artikel op te zoeken – als dit dan inmiddels niet achter het euro-slot is verdwenen. Lees ter illustratie dit stuk over ‘Halt aan overname berichten’ dat in De Gelderlander stond.

Contraproductief

Als het niet vanwege de rancune door het gedrag van de kongsi is, dan is het wel om te voorkomen dat een hyperlink op een gegeven moment uitvalt. Maar het gevolg is dat veel beheerders en eigenaren van websites en weblogs geen hyperlinks meer naar de websites van de kranten aanbrengen. De claim van De Persgroep/Cozzmoss/Banning bij MergenMetz bedraagt € 2.059,68 (want de 100% boete wordt sowieso door de rechter van tafel geveegd). De waarde van de gemiste hyperlinks is max. € 139,30. Een abonnement op een van de kranten kost € 30,95 per maand (Trouw); is € 371,40 per jaar. MergenMetz heeft een fikse claim, veel andere websites hebben een claim van rond de achthonderd euro hebben we op Internet gezien. Dat is pakweg twee jaar abonneeschap.

Zou het niet meer in het belang van het voortbestaan van de kranten zijn als de kranten niet meteen hard claimen maar de website-eigenaar eerst te waarschuwen c.q. te manen?