Hoezo zeggen de kranten alleen achter de grote jongens “die veel geld verdienen met onze teksten” aan te gaan? De vrijwilligersorganisatie Stichting Digitaal Almere mocht op 24 augustus 2012 een claim van € 281,93 ontvangen voor het plaatsen van een artikel uit Trouw.

Almere Nu-logoHet artikel heet Groeiplannen Almere op de Tocht. Het is gewoon op het Internet te vinden. Klik niet hier (anders heeft Trouw weer advertentie-inkomsten en heeft ze baat bij dit stuk op Krantenleed).

Stichting Digitaal Almere (Dial) is een in februari 1996 opgerichte vrijwilligersorganisatie die zich in principe bezig houdt met alle online activiteiten in en rond haar gemeentede gemeente. “Ook andere locale projecten op het gebied van ICT en nieuwe media worden nauwlettend door Dial onderzocht, met name op geschiktheid en bruikbaarheid in de specifieke locale omgeving van Almere. Over de bevindingen publiceert Dial online in diverse domeinen.”

Kortom, een nogal onschuldige club die zich staande houdt met een paar sponsoren. Geen grote reclameblokken van Google Addwords of DoubleClick (ook Google) zoals op de krantensites. Naast hun basiswebsite hebben ze een portal Almere.Nu voor de gemeente ingericht.

Groot tegenspraak
Almere Nu PortalWe schreven er hier al over. Het ene belijden, het andere doen. Maar ook in dit geval gaat Dial voor de bijl. De heer Aggenbach, die namens de stichting reageert op de claim krijgt antwoord van Banning: “Dat uw website geen commerciële doeleinden heeft, doet een afbreuk aan de door u gemaakte auteursrechtinbreuk.” En dat Aggenbach claimt dat de bewuste pagina’s amper zijn bezocht, wordt afgedaan met: “Het aantal paginabezoeken is geen goed uitgangspunt voor het berekenen van de in het onderhavige geval door Trouw geleden schade.” Wij vragen ons af: waarom niet? De kranten willen immers hyperlinks en dan zijn bezoeken dus, per definitie,  bepalend. Als Dial een hyperlink had aangebracht naar het artikel op de site van Trouw, dan had deze krant, bij enkele bezoeken, een paar dubbeltjes aan Internetadvertentieinkomsten gehad. Het lijkt ons het enige juiste uitgangspunt. De argumentatie van ‘verlies aan exploitatiemogelijkheden’ begrijpen we ook niet. Het zijn immers de kranten zelf die zeggen: of kopen, of het artikel herschrijven. Een artikel van 286 woorden is zo herbouwd. (Vergelijk het eens met dit gedrag van De Gelderlander.)

Economische waarde
Voortdurend houdt Auxen::Cozzmoss zich vast aan een economische waarde van 36 cent per woord. Die wordt o.i. kunstmatig in stand gehouden door de club zelf. Economische waarde is namelijk wat de gek ervoor geeft. En als men € 103 euro voor een artikel vraagt aan Stichting Digitaal Almere, dan had deze club dat zeker niet betaald. Dan was het artikel niet overgenomen. Eerder: dan had waarschijnlijk een vrijwilliger de tekst wat herschreven. Dus wat is de waarde?

Veranderde tactiek
Waar MergenMetz in 2011 nog werd geconfronteerd met een acute claim van Cozzmoss (Auxen is haar handelsnaam) en advocaat Banning, voor 2 x de woordwaarde, lijkt het er nu op dat Auxen eerst claimt voor 125% en als hier geen gevolg aan wordt gegeven, wordt Banning ingeschakeld en wel 2 x woordwaarde gevraagd.

 

Omdat niemand deze waardeberekening aanvecht – wij wel, wij hebben een eis in reconventie ingediend – blijft Auxen::Cozzmoss c.q. in dit geval Trouw zo werken.