7 maart 2013 – Vanmorgen diende de zaak MergenMetz-Cozzmoss voor de kantonrechter in Arnhem. Er was een uur voor gereserveerd en in zoverre dat mogelijk was, nam de rechter de tijd om zich te informeren.

Paleis van Justitie - ArnhemWe noemen dit artikel ‘Bij de rechter [1]’. Omdat het nog onder de rechter is, gaan we niet te zeer inhoudelijk in op de zitting. Dat wordt [2] – over vier weken, als de uitspraak er is.

De advocaat van Banning, de heer Rijks, en mevrouw Martens, support manager bij Auxen (::Cozzmoss), bleken al aanwezig toen wij bij bodebalie 4 keken of onze advocaat, Anne Voerman er al was. Hoewel we een half uur tevoren in de hal van het gerechtsgebouw hadden afgesproken, was ze er om 9:40 nog steeds niet. Toen ik begon te bedenken wat ik tegen de rechter zou moeten zeggen – “Uh… sorry edelachtbare, maar onze advocaat is er nog niet…” kwamen ze binnen. Ze was, samen met Jop Bonnike, eveneens jurist haar/ons in deze zaak assisterend, met de trein vanuit Amsterdam gekomen. Hoewel de trein een snelle verbinding biedt, bleek de NS-dienstregeling niet afgestemd op onze afspraak.

Kort over de zitting
Er was een uur gereserveerd voor deze zaak. Eigenlijk wel te kort – hoewel je soms onder tijdsdruk wel snel to the point kan komen. De rechter onderbrak een aantal maal een weerwoord ‘met het oog op de tijd en we hebben maar een uur’.

Vooraf werd de zaak in tweeen gesplitst: is er sprake van inbreuk op de Auterswet en zo ja, wat is een redelijke schadevergoeding.

PowerPoint presentatie voor rechter - plaatjeInbreuk Auteurwet?
Er is geen WiFi in de rechtbank. We demonstreerden de rechter met een PowerPoint-presentatie dat we eigen teksten schrijven en de drie gevallen: een link naar De Telegraaf, het openen van een pdf in een Acrobat Reader, buiten onze website en een falende link, naar de Volkskrant.
Wat ons strafbare feit is, is dat we in voorkomende gevallen geen link naar de website van de krant hebben gelegd. Dat wilden we de rechter expliciet duidelijk maken.

Over de inbreuk kan nog gesproken worden over EVRM (Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens) en de informatievrijheid en, omdat we de stukken als bron c.q. bijlage bij eigen artikelen presenteren, over een vorm van citaatrecht.
De ernst van de openbaarmaking is anders dan 1:1 kopieren van tekst; de rechter merkte op dat wat we deden wel een vorm van verveelvuldiging van die tekst is. (Tja, zoiets besef je niet als je dit doet – met respect voor de wet, het is toch echt anders dan het boek Joe Speedboot van Tommy Wieringa duizend maal kopiëren en verkopen.)

Schadevergoeding
Over dit onderdeel werd uitvoerig gediscussieerd. Allerlei thema’s kwamen aan de orde; duidelijk is dat uit de jurisprudentie (de 19 of 20 andere gevallen waarbij Cozzmoss een partij voor de rechter daagde) blijkt dat er geen consitent beeld is van schadetoekenning. Sommige rechters gaan om moverende redenen mee met 2 x de woordwaarde. Andere niet. Enfin, op deze website Krantenleed leest u genoeg over economische waarde en economische schade. Hoe meet je dat? vroeg de rechter zich af, toen het ging omde door de kranten gemiste links. In onze processtukken zat de berekening: hoe vaak is op de pdf’s geklikt – dat zijn de gemiste links naar de kranten-websites – en welke maximale en welke minimale advertentie-inkomsten hebben ze gemist.

Enfin. We zullen zien tot welk oordeel de rechter over vier weken komt.

NB Afbeelding van Paleis van Justitie is van WikiCommons